Alinea 290 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 januari 2004

Het volgen van de door verweerder voorgestane interpretatie van de richtlijn zou tot gevolg hebben dat gedurende de overgangsperiode, die ingevolge artikel 8, tweede lid, van de richtlijn twaalf jaar duurt en voor de meeste gewasbeschermingsmiddelen ingevolge artikel 1 van de verordening is verlengd, veelal tot en met 31 december 2008, op grond van de richtlijn geen milieu- en andere eisen zouden behoeven te worden gesteld aan de verdere toelating van "bestaande" gewasbeschermingsmiddelen. Deze consequentie van het standpunt van verweerder is naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet alleen in strijd met de tekst van de richtlijn, zoals uit het vorenoverwogene blijkt, maar is evenmin in overeenstemming met het door de richtlijn blijkens haar preambule nagestreefde beschermingsniveau. In de preambule van de richtlijn is uitdrukkelijk overwogen dat de toelatingsvoorwaarden een zodanig hoge mate van bescherming moeten garanderen dat met name wordt voorkomen dat gewasbeschermingsproducten worden goedgekeurd waarvan de risico's voor de gezondheid, het grondwater en het milieu niet op adequate wijze zijn onderzocht en dat de bescherming van de gezondheid van mensen dier en van het milieu voorrang moet hebben op het streven naar een betere plantaardige productie. Met deze overwegingen is naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet verenigbaar de opvatting dat de richtlijn de lidstaten de ruimte biedt, een groot aantal gewasbeschermingsmiddelen gedurende twaalf jaar of nog langer toe te (blijven) laten zonder dat de effecten van deze middelen worden onderzocht, beoordeeld en betrokken bij de besluitvorming over verlengingsaanvragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/79db2deee60a343cdf7f44c46974a08cbebf7d80747c743ac4ff0fd11a688b14 | shasum -a 256