Alinea 76 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 mei 2007

5.3. Het College stelt bij de beantwoording van de hiervoor bedoelde vraag voorop dat met de toepassing van het bepaalde bij artikel 19, derde lid, tweede volzin, van de Regeling op de wijze als hier aan de orde, verweerder aan het niet naleven van het in de eerste volzin van genoemd derde lid neergelegde termijnvoorschrift een gevolg verbindt, dat los staat van een verrekening van eventueel teveel uitbetaalde bedragen. Immers, het gaat om het opleggen van een korting op de rijksbijdrage, en wel in de vorm van een forfaitair bedrag (te weten 1% van de verleende bijdrage tot een maximum van € 100.000). Daaraan is niet gekoppeld enigerlei vaststelling dat als gevolg van die termijnoverschrijding een met het gekorte bedrag corresponderend bedrag aan bijdrage mogelijkerwijs teveel zou zijn betaald, dat dient te worden verrekend. Wanneer dat laatste het geval zou zijn dan zou een korting (op de bijdrage aan de betrokken concessieverlener voor een van de eerstvolgende jaren) als een vorm van nacalculatie zonder meer passen binnen het systeem van toekenning van rijksbijdragen voor openbaar vervoer, zoals dat in de terzake geldende wettelijke regeling is neergelegd. Evenmin is sprake van een situatie waarin verweerder door het (geheel of gedeeltelijk) ontbreken van gegevens de rechtmatigheid van bepaalde uitgaven van de concessieverlener niet heeft kunnen vaststellen en hij tot het korten van de bijdrage is overgegaan omdat appellanten niet hebben aangetoond dat (geheel) aan de hoofdverplichtingen die aan de verlening van de rijksbijdrage zijn verbonden, is voldaan. De verplichting die hier niet is nagekomen betreft niet de verplichting van het aanleveren zelf van relevante gegevens maar een steunbepaling daarvoor, namelijk een bepaling met betrekking tot de tijdigheid van het indienen van die gegevens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c367ae897ef9a5a6888f97c646b54262525dbadb556469c3bff7c6750fff7960 | shasum -a 256