Alinea 89 College van Beroep voor het bedrijfsleven 26 maart 2008

In de omstandigheid dat ten tijde hier in geding in de omliggende gemeenten Alkmaar, Koedijk en Bergen door de betreffende gemeentebesturen blijkbaar was voorzien in een ruimere vrijstelling van de in artikel 2, eerste lid, onderdelen a en b, van de Wet neergelegde verboden voor de aldaar gevestigde tuincentra, is geen grond gelegen voor het oordeel dat verweerders hadden moeten af zien van het bestreden besluit. De eventuele benadeling van de concurrentiepositie van het tuincentrum van appellante hierdoor in het licht van het feit dat de cliëntèle van het tuincentrum volgens door appellante overgelegde onderzoeksgegevens voor het overgrote deel afkomstig is uit de gemeente Alkmaar, is immers in zoverre het gevolg van de ingevolge de Wet aan gemeentebesturen toegekende bevoegdheid om binnen de door de Wet gestelde grenzen vrijstelling te verlenen van genoemde verboden. Daaraan is inherent dat tussen gemeenten verschillen kunnen ontstaan met betrekking tot de openstelling van winkels op zon- en feestdagen. Er moet derhalve van worden uitgegaan dat deze verschillen door de wetgever zijn voorzien, zodat de door appellante genoemde omstandigheid niet van dien aard is dat verweerders daarom niet in redelijkheid hebben kunnen besluiten tot oplegging van de in geding zijnde last onder dwangsom.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8cf6cb6a9019b8e4ec328b45909da9b57edfe3d6430996ea0e13e76718c9c9f1 | shasum -a 256