Alinea 84 College van Beroep voor het bedrijfsleven 18 juni 2008

4.1.1 Ten onrechte heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister bij het vaststellen van de Vaststellingsregeling zijn wettelijke bevoegdheden op grond van de Wte 1995 niet heeft overtreden. De in deze regeling neergelegde verdeelsleutels zijn immers direct te herleiden tot de in de begroting 2005 van AFM opgenomen baten en lasten, terwijl de minister wist dat die lasten mede betrekking hadden op werkzaamheden die geen verband houden met de uitvoering van taken en uitoefening van bevoegdheden als bedoeld in artikel 42 Wte 1995. Appellanten hebben nooit betoogd dat met dit artikel beoogd zou zijn de heffings-bevoegdheid te beperken tot een zuivere retributie en beseffen dat het voor de toezichthouder ondoenlijk is exact de per individuele instelling gemaakte kosten in rekening te brengen. Voorts erkennen appellanten dat op grond van artikel 42 Wte 1995 in de heffing een omslag kan worden opgenomen ten aanzien overheadkosten, zoals de kosten van huisvesting en salariskosten van bestuur/directie van de toezichthouder voor zover deze gerelateerd zijn aan het toezicht ingevolge die wet. Dat het kostenbegrip in artikel 42 Wte 1995 bovendien door het rapport 'Maat houden' geclausuleerd is, vindt volgens appellanten bevestiging in de toelichting op de Kostenregeling alsmede in de evaluatierapporten met betrekking tot de bekostiging financieel toezicht uit 2005 en 2006, waarin uitdrukkelijk naar dat rapport is verwezen. De rechtbank heeft dan ook ten onrechte overwogen dat het wettelijk kostenbegrip ruimer zou zijn dan dat in genoemd rapport.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/330c9a0c1f228beb51bf8fa3dc249b3bc091f657088c268b9ee401b232a760ec | shasum -a 256