Alinea 586 College van Beroep voor het bedrijfsleven 4 oktober 2011

De door NMa voorgestane uitleg van het begrip onderling afgestemde feitelijke gedraging impliceert dat wederkerigheid geen noodzakelijk criterium is voor afstemming of dat het bestaan van een dergelijke wederkerigheid aangenomen kan worden enkel op basis van de aanwezigheid bij één enkele legitieme bespreking en het negatieve criterium van (een wederom aangenomen) gebrek om zich voldoende te distantiëren van onaangekondigde uitlatingen. NMa gaat ervan uit dat het vermoeden van causaliteit geldt zodra hij tot de conclusie is gekomen dat sprake is van afstemming, ongeacht de aard en het bewijs van de afstemming. Hij gaat ervan uit dat het bewijs van onafhankelijk gedrag niet voldoende is om het vermoeden van causaliteit te weerleggen. Dit is niet in lijn met nationale bewijsregels en is ook geen weerspiegeling van de Europese jurisprudentie. De beoordeling van NMa en de bevestiging hiervan door de rechtbank zijn derhalve een juridisch nouveauté. De verwijzing van de rechtbank naar de zaak van de mobiele operators, waarin zij een gelijke interpretatie zou hebben toegepast, doet niets af aan de toepasselijkheid van het lex certa beginsel. Deze uitspraak dateert immers van vijf jaar nadat de feiten in de onderhavige zaak zich afspeelden. Gezien de blijvende onzekerheid over de toepassing van het begrip onderling afgestemde feitelijke gedraging kon Gazelle in 2000 niet geacht worden te weten dat haar gedrag onder dit begrip zou kunnen vallen. Een boete is daarom niet op zijn plaats.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60be68175c05c1c63b0999d8c87186ead935710ffe55ab4aa0e1f225c826e5a8 | shasum -a 256