Onder 5.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 28 november 2013

De gronden die door [A] zijn aangevoerd om te betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat zij het bepaalde in artikel 4:34, tweede lid, van de Wft heeft overtreden, treffen geen doel. Deze wetsbepaling bevat, gelet op de formuleringen ”met het oog op overkreditering van de consument” en ”onverantwoord”, een open normstelling. De begrippen “overkreditering” en “onverantwoord” zijn in de Wft en het BGfo Wft niet nader ingevuld. De wetgever heeft ervoor gekozen de invulling van deze open normstelling in beginsel over te laten aan de aanbieders van consumptief krediet. Dit betekent dat het in eerste instantie aan de hen is om de norm uit te leggen en toe te passen, waarbij hen een zekere ruimte toekomt. Het is vervolgens aan AFM als toezichthouder om te toetsen of de verschillende aanbieders van krediet dit op juiste wijze hebben gedaan en aldus aan de open norm hebben voldaan. Op grond van artikel 1:80, eerste lid, van de Wft heeft AFM de bevoegdheid een bestuurlijke boete op te leggen terzake van overtreding van de hier aan de orde zijnde bepaling. De representatieve brancheverenigingen hebben een gedragscode (de Gedragscode VFN) opgesteld waarin – met betrokkenheid van de AFM – normen ter voorkoming van overkreditering zijn vastgelegd. AFM heeft bij haar toetsing of de aanbieders van krediet de bedoelde open normen op juiste wijze hebben uitgelegd en toegepast als uitgangspunt genomen dat de normen in de Gedragscode VFN als minimumnormen dienen te worden gehanteerd. Naar het oordeel van het College heeft AFM daarmee geen onjuist uitgangspunt gehanteerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebc4635abc31ab1338f30dd2eb555c9e2c7847684ac7949f8b12beb9955bf147 | shasum -a 256