Onder 2.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 15 juli 2013

Hoewel het begrip beleggingsobject in artikel 1:1 Wft in algemene bewoordingen is gedefinieerd, ziet het College geen aanknopingspunt voor het oordeel dat voor appellante onvoldoende duidelijk is geweest dat de kavels waarin zij heeft bemiddeld, vielen onder het toepassingsbereik van deze bepaling. Door kennis te nemen van de tekst en de daarbij behorende toelichting heeft appellante zich een beeld kunnen vormen van dat toepassingsbereik. De rechtbank heeft in dit verband op goede gronden overwogen dat appellante uit de uitspraken van het College van 20 september 2005 (LJN: AU3267) en 30 januari 2007 (LJN: AZ9465) heeft kunnen afleiden dat aan de intentie van partijen gewicht toekomt bij de vaststelling of al dan niet sprake is van een bepaald financieel product (in die gevallen een effect en in dit geval een beleggingsobject). Verder heeft de rechtbank op goede gronden appellante niet gevolgd in haar opvatting dat uit het e-mailbericht van AFM van 12 november 2008 blijkt dat de wet zo onduidelijk was dat een overtreding achteraf niet verwijtbaar moet worden geoordeeld. AFM moest destijds, zoals in het e-mailbericht is vermeld, nog een uitgewerkt (volledig) standpunt innemen over de kwalificatie van kavels als de onderhavige als beleggingsobject. Marktpartijen dragen een eigen verantwoordelijkheid om zich aan de wet te houden, ook als de toezichthouder niet onmiddellijk uitsluitsel kan geven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0d2fe594582f1b36434d07cf9c0050a3bfe43236eddb05799cbf059b5dab012d | shasum -a 256