Onder 3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 28 maart 2014

Het tegen het besluit van 20 juli 2011 door appellante ingestelde beroep heeft de rechtbank bij de aangevallen uitspraak ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank – kort samengevat – overwogen dat vaststaat dat appellante de gebruiksnormen heeft overschreden. De staatssecretaris heeft het AID-rapport – inclusief de verklaringen van [naam], bestuurder van appellante – mogen gebruiken voor het bewijs van de overtreding; het beroep van appellante op het Salduz-arrest van het EHRM wordt verworpen. Uit het AID-rapport en de verklaringen van [naam] blijkt dat de door appellante gebruikte percelen zijn aan te merken als tot het bedrijf van appellante behorende oppervlakte landbouwgrond als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder m, Msw, zodat appellante gehouden was de bepalingen van de Msw na te leven. Het AID-rapport biedt voldoende grondslag voor het oordeel dat appellante de zes vrachten mest heeft uitgereden op haar grond en daarmee de overtreding heeft begaan. De hoogte van de boete is juist berekend. De overtreding kan appellante ten volle worden verweten, zodat er geen grond is om op basis van artikel 52 Msw af te zien van het opleggen van een boete. De rechtbank is niet gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan de staatssecretaris met toepassing van artikel 59 Msw een lagere boete had moeten opleggen. Dat de staatssecretaris de termijn van 13 weken – om na dagtekening van het proces-verbaal een besluit te nemen – heeft overschreden is geen bijzondere omstandigheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa5d7a934fb405d105311c50efac018be7663cb7c8099b91db44231fe076dc8a | shasum -a 256