Onder 2. College van Beroep voor het bedrijfsleven 30 september 2014

Op basis van de diergeneeskundige verklaring van 14 juli 2011, welke is voorzien van toelichtende foto’s, de aanvullende toelichting door de toezichthoudend dierenarts in een e-mail van 10 januari 2012 en de toelichting van een namens de staatssecretaris ter zitting aanwezige dierenarts staat voor de rechtbank in voldoende mate vast dat de koe de aandoeningen zoals weergegeven in de diergeneeskundige verklaring reeds had voor het transport en dat deze aandoeningen ertoe leidden dat dit dier zich niet op eigen kracht pijnloos kon voortbewegen. De rechtbank overweegt dat de door appellant ter zitting ingenomen stelling dat er onderweg iets kan zijn gebeurd in het geheel niet is onderbouwd. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de staatssecretaris zich kunnen baseren op de diergeneeskundige verklaring. De latere ondertekening van deze verklaring door de tweede toezichthouder - op 13 februari 2012 - doet geen afbreuk aan de constateringen door de eerste toezichthouder, die de verklaring reeds op 14 juli 2011 heeft ondertekend. De stelling van appellant dat hij ten onrechte geen gelegenheid heeft gehad om een contra-expertise te doen uitvoeren, slaagt niet. De rechtbank overweegt dat, nu de chauffeur door de toezichthouder is ingelicht, appellant door hem op de hoogte had kunnen worden gesteld. Appellant heeft bovendien in een zienswijze op de diergeneeskundige verklaring kunnen reageren en daartoe eventueel zijn chauffeur kunnen bevragen of een eigen dierenarts kunnen inschakelen om de conclusies in de diergeneeskundige verklaring te weerleggen, aldus de rechtbank.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3adf84d10fdb3ead2483c3b7dbe0cf9f3d4cdbe4ff347d998f6198e96a50cd6a | shasum -a 256