Onder 3.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 oktober 2014

Appellant heeft tegen de opgelegde boete aangevoerd dat het bewijs voor de aanvoer van vijftien vrachten met dierlijke mest op 18 mei 2009 ontoereikend is. Er zijn slechts vijf vrachten dierlijke mest aangevoerd en op of in de bodem gebracht van tot het bedrijf van appellant behorende landbouwgrond. Appellant heeft ter onderbouwing van deze stelling een verklaring bijgevoegd van een loonwerker, [naam 2], welke verklaring door hem ter zitting is bevestigd. Uit het feit dat appellant een eerder opgelegde boete voor het niet opmaken van vijftien vervoersbewijzen dierlijke mest (VDM’s) voor deze vrachten heeft betaald, zonder daartegen bezwaar te maken, kan niet worden afgeleid dat hij schuld heeft bekend. Volgens appellant hebben de mestproducent, [naam 8] en de vervoerder waarschijnlijk onder één hoedje gespeeld. Het is zeer aannemelijk dat zij gegevens en apparatuur hebben vervalst. Het is algemeen bekend dat GPS-apparatuur fraudegevoelig is. Appellant verwijst in dat verband naar een presentatie en een artikel hierover. De staatssecretaris moet aantonen dat de GPS-apparatuur voldeed aan de wettelijke prestatiekenmerken en 100% fraudebestendig is. Het laden en lossen kan op verschillende manieren gemanipuleerd zijn; het kan gaan om een fictief transport, de auto kan signalen doorgeven van laden en lossen en er kan gereden zijn met water in plaats van mest. Appellant wijst er ook op dat gelet op de frequentie van de losmeldingen het uitrijden van de mest onmogelijk was. Dit bevestigt dat de GPS-gegevens onjuist zijn. Als wordt aangenomen dat de mest op het land van appellant is gelost, is dit gebeurd zonder zijn medeweten. De overtreding kan hem dan ook niet worden toegerekend of verweten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6e61d82f63423e76d0a52215f1d2f18e29be9b1863cf3d81af9bb42e78a4e1fa | shasum -a 256