Onder 3.7 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 oktober 2014

Appellanten hebben zich in hoger beroep verder tegen de uitspraak van de rechtbank gekeerd omdat de boete wegens de bijzondere omstandigheden van dit geval nog verder gematigd had moeten worden. Zij hebben daartoe gewezen op het geringe financiële voordeel dat zij van de mestaanvoer hebben genoten, het feit dat [naam 4] het land buiten hun medeweten als mestdepot heeft gebruikt en het feit dat de grond ondanks de hoeveelheid gestorte mest geen hogere opbrengst heeft gegenereerd. Mede onder verwijzing naar eerdere uitspraken (bijvoorbeeld de uitspraak van 28 februari 2012, ECLI:NL:CBB:2012:BV8605) stelt het College voorop dat de boetebedragen zijn verankerd in artikel 57, eerste lid, aanhef en onder c, van de Msw. Daarbij is de hoogte boete direct afhankelijk gemaakt van de mate waarin de gebruiksnormen zijn overschreden. Bij het bepalen van de boetenorm heeft de wetgever twee elementen gecombineerd, te weten het behaalde economische voordeel en de bestraffing voor de overtreding. De wetgever heeft het tarief van de boete voor zover het element van het economisch voordeel betreft in belangrijke mate gebaseerd op de kosten voor mestafzet op de langere afstand. Met de omstandigheid dat appellanten dit voordeel niet hebben genoten heeft de rechtbank nadrukkelijk rekening gehouden door de boete met meer dan 50% te matigen. De door appellanten in hoger beroep aangevoerde omstandigheden geven het College geen aanleiding voor verdere matiging van de boete. Hierbij is in aanmerking genomen dat met de ruime overschrijding van de gebruiksnormen aanzienlijke schade is veroorzaakt aan het milieu. Juist daarom wordt overtreding van die normen met hoge boetes bedreigd. Van een verminderde verwijtbaarheid is voorts, zoals hiervoor overwogen, geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/351af3bc75ba4c6db47876e929a8f203733c4abd5338612c1aa11b69ca509deb | shasum -a 256