Onder 3.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 september 2014

Appellant stelt dat verweerder de oppervlaktes van een aantal percelen onjuist heeft vastgesteld. De oppervlaktes dienen te worden vastgesteld overeenkomstig het in beroep door appellant overgelegde GPS-rapport. Dat de vastgestelde oppervlaktes onjuist zijn blijkt volgens appellant ook uit het feit dat deze voor dezelfde percelen in de opvolgende jaren wisselend worden vastgesteld door verweerder. Appellant voert verder aan dat zijn bedrijf in het veenweidegebied ligt, zodat volgens verweerders beleid de perceelsgrens op de scheiding tussen water en land behoort te worden gelegd. De percelen zijn tot aan de sloot voor landbouw in gebruik. Dat op foto’s de slootkant lichter van kleur toont dan het gewas op de rest van het perceel wil niet zeggen dat appellant dit perceel niet tot aan de rand van de sloot in gebruik heeft voor landbouw. Verweerder heeft dan ook ten onrechte niet alle perceelsgrenzen op de scheiding tussen water en land gelegd. Voor perceel 22 geldt bovendien dat verweerder een rechte lijn heeft getrokken langs de grillige slootkant waardoor er subsidiabele grond buiten de lijn valt. Verder heeft verweerder de slotenmarge onjuist toegepast. Appellant vindt dat een schadevergoeding op zijn plaats is, omdat verweerder het besluit op bezwaar niet tijdig heeft genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d57bec1094580d513c0d437330f7a8eab77e6f9a99f039a96a729ba25c761b7f | shasum -a 256