Onder 3.5.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 4 november 2014

Het College stelt vast dat de door appellant aangehaalde overweging niet een overweging is van de accountantskamer maar dat deze het standpunt van betrokkenen betreft dat in die overweging van de accountantskamer is weergegeven. De accountantskamer heeft geoordeeld dat betrokkenen het tweede klachtonderdeel uitvoerig en gedocumenteerd hebben weersproken en dat appellant niet aannemelijk heeft gemaakt dat betrokkenen - indien en voor zover de door klager bedoelde rechtsbeginselen 'hoor en wederhoor' en 'onschuldpresumptie' al ten onrechte niet zouden zijn toegepast - daarvoor verantwoordelijk moeten worden gehouden. In zoverre mist deze grief dus feitelijke grondslag. Het College overweegt in aanvulling hierop dat het bij brief van 3 december 2010 door het BFT gedane verzoek tot verlenging van de schorsing niet op één lijn kan worden gesteld met een persoonsgericht onderzoek zoals bedoeld in de hiervoor genoemde Praktijkhandreiking, maar gezien moet worden in het licht van de toezichthoudende taak van het BFT, bedoeld in artikel 32, eerste lid van de Gdw. Niet valt in te zien dat betrokkenen door voorafgaand aan het verzoek om verlenging van de schorsing geen hoor en wederhoor toe te passen tuchtrechtelijk verwijtbaar hebben gehandeld. Blijkens de beslissing van de kamer voor gerechtsdeurwaarders van 7 december 2010 is appellant - overeenkomstig artikel 38, derde lid, van de Gdw - in de gelegenheid gesteld te reageren op het verzoek van het BFT om verlenging van de schorsing en heeft hij op 6 december 2010 een reactie gezonden aan de kamer voor gerechtsdeurwaarders. Ook deze grief slaagt niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e24fa49ee00af6e17ef8c0d2e924774380c459ccc2e664a5edeaae4ba1dc33f9 | shasum -a 256