Onder 1.9 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 april 2015

8. Niet kan worden staande gehouden dat de gevolgen van de ambtshalve vaststelling op nihil van de verleende subsidie voor appellante onevenredig zijn in verhouding tot de met het gehandhaafde besluit te dienen doelen, bestaande uit, zoals verweerder in het verweerschrift onder verwijzing naar de uitspraak van het College van 27 maart 2003 (hiervoor aangehaald) heeft uiteengezet, het tijdig kunnen uitvoeren van de voor een juiste beoordeling van de verleende subsidie vereiste controle en het beheersen van de administratieve afhandeling van de aanvragen. Hoewel appellante terecht heeft opgemerkt dat de Verordening er niet aan in de weg staat dat de subsidie op een later moment zou worden vastgesteld, bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerder niet in redelijkheid groter belang heeft kunnen hechten aan die met het besluit te dienen doelen. Verweerder heeft appellante, zoals volgt uit het voorgaande, voldoende gelegenheid geboden om de aanvraag tot subsidievaststelling in te dienen, terwijl appellante geen reden heeft genoemd op grond waarvan het voor haar niet mogelijk was om vóór 14 februari 2014 een desnoods onvolledige aanvraag in te dienen. Weliswaar heeft appellante nog aangevoerd dat zij de gesubsidieerde activiteiten volledig heeft verricht en dat zij daarmee een bijdrage heeft geleverd aan de doelstelling van de Verordening en de Regeling, maar vastgesteld moet worden dat appellante geen vaststellingsaanvraag bij verweerder heeft ingediend, zodat niet op objectieve wijze kan worden vastgesteld of de gesubsidieerde voorzieningen overeenkomstig de Regeling zijn uitgevoerd (vergelijk de uitspraak van het College van 27 maart 2003, hiervoor aangehaald).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4dc329498f9309ec643f56fec63f00e09d12d888b66811e327a3d1ce981ce7cc | shasum -a 256