Onder 2.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 27 mei 2015

Verweerders stellen zich op het standpunt dat de brief van 16 mei 2014 (uitsluitend) uitleg geeft over de wijze waarop verweerders de vrijstellingsbepaling van artikel 9b eerste lid, sub a, van de Verordening interpreteren. Dit bestuurlijk oordeel wijzigt volgens verweerders de rechtsverhouding niet, reden waarom er geen sprake is van een besluit. Verweerders verwijzen ter motivering naar het advies van de commissie bezwaarschriften, die, kort gezegd, concludeert dat de brief van 16 mei 2014 niet kan worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 eerste lid, van de Awb, maar als een niet appellabel bestuurlijk rechtsoordeel. De commissie bezwaarschriften verwijst naar de uitspraak van het College van 13 augustus 2002 (ECLI:NL:CBB:2002:AE6745), waarbij het College, onder verwijzing naar zijn uitspraak van 21 juli 1998, heeft geoordeeld dat een dergelijk rechtsoordeel slechts in zeer bijzondere gevallen wordt aangemerkt als een appellabel besluit. Verweerders betogen dat hier geen sprake is van een bijzonder geval als bedoeld in deze jurisprudentie omdat het voor appellante niet onevenredig bezwarend is om het geschil over de interpretatie van de betrokken rechtsregel via een beroepsprocedure over een handhavingsbesluit bij de bestuursrechter aan de orde te stellen. Verweerders betwijfelen of het uitlokken van een handhavingsbesluit tot reputatieschade leidt. De door appellante gestelde publicitaire en organisatorische activiteiten worden volgens verweerders niet geheel voor niets gedaan nu de klanten de lunchroom via het [naam 4] kunnen betreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7d050a9623db6b1652a79d3bc363774002a3bedc2ca1949a6f33adc4c343e673 | shasum -a 256