Onder 3.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 9 juli 2015

[BV 5] stelt in haar incidenteel hoger beroep dat de rechtbank ten onrechte tot het oordeel is gekomen dat de tapgegevens kwalificeren als strafvorderlijke gegevens als bedoeld in de Wjsg. De rechtbank heeft bij haar oordeel het begrip strafdossier in de zin van de Wjsg te ruim uitgelegd. Voor de omvang van het strafdossier acht de rechtbank terecht bepalend of stukken ‘processtukken’ zijn in een strafrechtelijke procedure. [BV 5] kan zich echter niet verenigen met de invulling die de rechtbank geeft aan het begrip ‘processtukken’. Uit de jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat een processtuk elk stuk omvat dat redelijkerwijs van belang kan zijn hetzij in voor de verdachte belastende hetzij in voor hem ontlastende zin, met andere woorden elk stuk dat redelijkerwijs van belang kan zijn voor de beantwoording van de vragen van de artikelen 348 en 350 Sv. [BV 5] ziet voor deze opvatting bevestiging in de Memorie van Toelichting bij de wijziging van de Wjsg en de Nota naar aanleiding van het verslag bij de wijziging van het Wetboek van Strafvordering. De onderhavige tapgegevens houden echter op geen enkele wijze verband met de jegens [BV 2] e.a. gerezen verdenking. Als dit al het geval zou zijn geweest, dan zouden de stukken bij de processtukken in de strafzaak zijn gevoegd. Voor zover bekend was dit niet het geval. De tapgegevens waren slechts bijvangst in een strafvorderlijk onderzoek. Dat de tapgegevens geen onderdeel van de processtukken vormden, betekent dat de tapgegevens geen onderdeel vormden van het strafdossier in de zin van de Wjsg en dus geen strafvorderlijke gegevens waren in de zin van de Wjsg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c191bc6792d65f160b525886f605fe0fb4788b8c952520f55e38ed7ff36feb4 | shasum -a 256