Onder 6.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 25 augustus 2015

[naam 1] en [naam 2] stellen dat de rechtbank, in navolging van de bezwaarschriftencommissie, terecht tot het oordeel is gekomen dat [naam 1] geen informatie verstrekte die de gemiddelde consument misleidde ten aanzien van het feit dat een betaalde abonnementsdienst werd aangeboden. Ten onrechte schuift ACM de gestelde maatschappelijke onrust over uitingen van sms-dienstaanbieders en haar bezwaren tegen de SMS-Reclamecode in de schoenen van [naam 1] . Zij houdt daarmee [naam 1] verantwoordelijk voor het handelen van de markt als geheel en grijpt handhavend optreden aan om een punt te maken. Dit vormt echter geen rechtvaardiging om aan één partij een hoge boete op te leggen. In plaats daarvan was het aangewezen dat ACM de code zelf had aangepakt. Daarnaast laat het oordeel van de rechtbank zien dat het voor [naam 1] niet voorzienbaar was dat haar internet-uitingen mogelijk niet in overeenstemming waren met de vage normen uit de Wet OHP. Daarmee kan [naam 1] en [naam 2] geen verwijt van de overtreding worden gemaakt en staat ook het rechtszekerheidsbeginsel aan boeteoplegging in de weg. De jurisprudentie waar ACM naar verwijst betrof een geval waarin op de webpagina zeer prominent en centraal in beeld onjuiste informatie werd verstrekt over de prijs van de dienst, waarbij uitsluitend uit de kleine lettertjes onderin beeld opgemaakt kon worden dat de prijs in werkelijkheid hoger was. Dat is niet vergelijkbaar met dit geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/140dda7616194f2cec99f2d4d574e101723de23f08181d2ee529a78deb9c5d9b | shasum -a 256