Onder 7.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 25 augustus 2015

[naam 1] en [naam 2] stellen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het niet nakomen van de verplichtingen uit de SMS-gedragscode (artikel 3, tweede lid, artikel 5, vijfde lid, en artikel 11, eerste lid) een overtreding oplevert van artikel 6:193c, tweede lid, onder b, BW. Niet iedere overtreding van een gedragscode leidt ook tot een overtreding van de betreffende bepaling uit het BW. Artikel 6:193c, tweede lid, onder b, BW is immers uitsluitend van toepassing wanneer de gemiddelde consument - als gevolg van het niet nakomen van een verplichting uit een gedragscode - een besluit over een overeenkomst neemt of kan nemen, dat hij anders niet had genomen. Dit brengt mee dat het niet voldoende is om vast te stellen dat sprake is van het niet nakomen van een verplichting uit een gedragscode. Er is pas sprake van strijd met artikel 6:193c wanneer dit ook tot een wezenlijke verstoring van de aankoopbeslissing van de consument leidt. Het oordeel van de rechtbank dat het niet nakomen van een verplichting uit een gedragscode altijd leidt tot een overtreding van artikel 6:193c, tweede lid, onder b, BW is niet in overeenstemming met de tekst van de wet, volgens welke handelen in strijd met een gedragscode slechts een overtreding oplevert wanneer voldaan is aan de aanvullende voorwaarde dat de aankoopbeslissing van de consument wordt verstoord. Beïnvloeding van de aankoopbeslissing alleen is in dit verband niet voldoende. Artikel 5, tweede lid, onder b, van Richtlijn 2005/29 vereist een wezenlijke verstoring van het gedrag van de consument. De wet gaat er derhalve van uit dat niet iedere overtreding van een gedragscode tot een verstoring van de aankoopbeslissing leidt. Dit laatste is ten onrechte door de rechtbank niet onderzocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/140dda7616194f2cec99f2d4d574e101723de23f08181d2ee529a78deb9c5d9b | shasum -a 256