Onder 1.3. College van Beroep voor het bedrijfsleven 9 september 2015

Verweerder heeft met het bestreden besluit het primaire besluit gehandhaafd. Daaraan is het volgende ten grondslag gelegd. Ingevolge artikel 6, eerste lid, aanhef en onder a, van de Richtlijn 97/78/EG van de Raad van de Europese Unie van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht (Richtlijn) moet een grensinspectie-post zijn gelegen in de onmiddellijke nabijheid van de plaats van binnenkomst op het grondgebied van Nederland. Uit artikel 3, eerste lid, van de Beschikking 2001/812/EG van de Commissie van 21 november 2001 tot vaststelling van de voorwaarden voor de erkenning van grensinspectieposten belast met veterinaire controles van producten uit derde landen die in de Gemeenschap worden gebracht (Beschikking) volgt dat verweerder een discretionaire bevoegdheid heeft om al dan niet aan de Commissie voor te stellen om een grensinspectiepost officieel te erkennen. Ter uitvoering van die bevoegdheid en mede ter invulling van het begrip ‘onmiddellijke nabijheid’ hanteert verweerder als beleidsregel dat voor het havengebied van Rotterdam nieuwe aanvragen tot erkenningen van nieuwe keurpunten slechts in behandeling worden genomen wanneer de locatie gelegen is op de Maasvlakte, in het Eemhavengebied, of het Waalhavengebied en bovendien een Rotterdams havennummer heeft. De ligging van het koelhuis voldoet niet aan deze criteria.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5db8cd4aa8f7da4210e8e703af3e6c906fd7cd467b16a068fad9aa0abaab7b34 | shasum -a 256