Onder 3.5 College van Beroep voor het bedrijfsleven 2 september 2015

Appellant heeft aangevoerd dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij als feitelijk leidinggevende aan de door OVN gepleegde overtreding kan worden aangemerkt. Appellant heeft in dit verband aangevoerd dat hij niet wist, en ook niet bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard, dat het aanbieden van de gronden door OVN zou kunnen worden aangemerkt als een overtreding. Appellant stelt dat hij niet de (voorwaardelijke) opzet heeft gehad om in strijd met de wet te handelen en dat de rechtbank ten onrechte heeft aangenomen dat kleurloos opzet voldoende is om als feitelijk leidinggevende te kunnen gelden. Appellant heeft voorts aangevoerd dat hij, nadat signalen waren binnengekomen dat de activiteiten van OVN als vergunningplichtig zouden kunnen beschouwd, onverwijld maatregelen heeft genomen voor zover dat binnen zijn macht lag om de (vermeende) verboden gedragingen te voorkomen dan wel te beëindigen. Ten slotte heeft appellant aangevoerd dat hij geen wetenschap had van het verboden karakter van de activiteiten van OVN en dus redelijkerwijs ook niet gehouden was om maatregelen te treffen en dat hij – als door VON aan OVN tegen een vergoeding uitgeleende kracht – ook niet bevoegd was om maatregelen te treffen, aangezien [naam 2] de enige was die OVN rechtsgeldig kon vertegenwoordigen en bestuursbesluiten kon nemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e7789d5b3f61f83a8061a94a884924b681d27caaf7ec8c66ac8389771563aae5 | shasum -a 256