Onder 3.6 College van Beroep voor het bedrijfsleven 2 september 2015

Appellant heeft in zijn bezwaarschrift tegen het primaire besluit van AFM verwezen naar de door hem ingediende zienswijze. In de zienswijze heeft appellant gesteld dat hij [naam 2] kent uit de tijd dat zij samen werkten als verkoper bij [bedrijf] tot 2008, dat hij begin 2010 met [naam 2] heeft gesproken over een plan om landbouwgronden te gaan inkopen en verkopen in gebieden waar hoogstwaarschijnlijk een bestemmingswijziging zou plaatsvinden, maar dat [naam 2] zijn voorstel afwees. In mei 2010 heeft [naam 2] contact met appellant opgenomen omdat [naam 2] dringend geld nodig had. Appellant heeft vervolgens geld laten overmaken naar [naam 2] en hem aangeraden om grond te gaan verkopen, zoals eerder tussen hen was besproken, maar waarvan [naam 2] toen had afgezien. [naam 2] had, aldus appellant, nu wel oren naar het bedrijfsmatig verkopen van landbouwgronden en heeft vervolgens eind mei 2010 daartoe OVN opgericht. Voorts heeft appellant, blijkens de zienswijze, geld geleend aan OVN om op te starten en zich via een managementovereenkomst tussen VON en OVN aan OVN verbonden om grond te gaan verkopen en OVN te adviseren over verkooptechnieken. Uit de eigen stellingen van appellant in de zienswijze volgt voorts dat appellant zich van medio juli 2010 tot medio september 2010 bijna uitsluitend heeft bezig gehouden met grondaankoop, verkooptechnieken en interne begeleiding en daarnaast met de begin augustus 2010 opkomende problematiek ter zake van de vergunningplicht van OVN. Appellant heeft hierin ten slotte aangegeven dat hij, althans VON, van OVN een basisbedrag ontving en daarnaast een vergoeding die grotendeels afhankelijk was van de omzet die door OVN zou worden gemaakt ten gevolge van de inspanningen van appellant.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e7789d5b3f61f83a8061a94a884924b681d27caaf7ec8c66ac8389771563aae5 | shasum -a 256