Onder 7.7 College van Beroep voor het bedrijfsleven 9 mei 2016

Het College overweegt dat hoewel de gehaltes stikstof, fosfaat en droge stof in de door appellante opgegeven mest duidelijk hoger zijn dan de waarden die zijn geconstateerd na mestscheiding in de door de staatssecretaris bij zijn oordeel betrokken WUR-rapporten, uit deze rapporten niet kan worden afgeleid dat er in het geheel geen mestscheiding van rundveedrijfmest kan hebben plaatsgevonden op het bedrijf van appellante. Het College ontleent aan hetgeen de getuigen onder ede en onafhankelijk van elkaar hebben verklaard – met name gelet op de mate van detail van de verklaringen en de mate waarin de verklaringen op elkaar aansluiten en nu de door verweerder genoemde rapporten dit niet uitsluiten – de overtuiging dat appellante op 16 en 17 april 2011 rundveedrijfmest heeft gescheiden en dat de dikke fractie van deze mest op 18 april 2011 is afgevoerd van haar bedrijf. De rechtbank heeft, uitgaande van een andere overtuiging, daarom ten onrechte geoordeeld dat de staatssecretaris heeft aangetoond dat appellante artikel 7, in samenhang met artikel 8, van de Meststoffenwet heeft overtreden. Dat betekent dat de staatssecretaris, nu niet is gesteld dat ook bij het wel in de berekening betrekken van die afvoer sprake was van overschrijding van de gebruiksnormen, niet bevoegd was om appellante ter zake een boete op te leggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/17898c2d7fd45849e17171f62ac6c1d7e4017c6b009874693afdacff9583440e | shasum -a 256