Onder 4.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 8 juni 2016

Het is vaste rechtspraak dat in beginsel van de juistheid van de inhoud van een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal moet worden uitgegaan (zie bijvoorbeeld de uitspraak van het College van 12 maart 2015, ECLI:NL:CBB:2015:75). In hetgeen appellant heeft aangevoerd ziet het College geen aanknopingspunt om aan de juistheid van de hiervoor weergegeven processen-verbaal te twijfelen. Voor het oordeel dat de getuigen onder druk zouden zijn gezet of dat hun verklaringen anderszins onbetrouwbaar zouden zijn, heeft appellant geen begin van bewijs geleverd. Wat appellant verder tegen de processen-verbaal heeft aangevoerd is niet meer dan een ontkenning van de inhoud daarvan, waarvoor geen enkele steun in het dossier is terug te vinden. Uit de hiervoor weergegeven processen-verbaal komt duidelijk naar voren dat appellant op 24 mei 2015 met twee personen is overeengekomen om hen tegen betaling met zijn auto naar de door hen opgegeven bestemming te vervoeren. Het College is dan ook van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellant op 24 mei 2015 taxivervoer heeft verricht. Dat de betaling uiteindelijk niet heeft plaatsgevonden en dat hij zou hebben geweigerd twee agenten in burger te vervoeren, maakt dat niet anders. Aangezien appellant toen niet over een taxivergunning beschikte, heeft hij artikel 76, eerste lid van de Wp2000 overtreden. Verweerder heeft dus terecht geoordeeld dat appellant de aan hem opgelegde dwangsom heeft verbeurd zodat verweerder bevoegd was tot het invorderen van een dwangsom van € 10.000,-.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bacd96eb83cc2b1d4c4e62e31d05ab3940aec99dce6a45396101cabd9e2a6290 | shasum -a 256