Onder 1.9 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 juni 2016

3. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het primaire besluit gehandhaafd. In dit besluit heeft verweerder de vraag of de broederijen ten aanzien van de door hen gehouden kuikens handelen in strijd met artikel 37 van de Gwd, artikel 4, vierde en zesde lid, van het Besluit, artikel 5, achtste lid van het Besluit en artikel 1.3 van de Wet dieren ontkennend beantwoord. Verweerder baseert dit standpunt op de aanname, die ook het uitgangspunt was bij de door de NVWA uitgevoerde controles op de broederijen, dat een kuiken na de uitkomst uit het ei ten hoogste 72 uur kan teren op reserves die aanwezig zijn in de zogenaamde dooierzak. Het rapport, waarin op verzoek van verweerder een onderzoek is uitgevoerd naar de wetenschappelijke literatuur ter zake, bevestigt deze aanname. Uit het rapport blijkt dat de fysiologie van het jonge kuiken erop is gericht de eerste dagen zonder water en voer goed door te komen. Het welzijn van de kuikens wordt, aldus het rapport, dan ook niet nadelig beïnvloed doordat aan de kuikens in de broederijen geen water en voedsel worden verstrekt. Voorwaarde is wel dat de lichaamstemperatuur van de kuikens in de broederijen op peil wordt gehouden door de juiste omstandigheden. Verweerder baseert zijn standpunt dat geen sprake is van overtreding van genoemde wettelijke voorschriften tevens op het verslag van bevindingen, de toezichtrapporten, en de verklaringen over het broedproces die de broederijen in bezwaar tijdens de hoorzitting hebben afgelegd. Verweerder deelt niet de mening van appellante dat de conclusies in het rapport niet worden gedragen door de toelichting en motivering. Verweerder stelt dat het rapport van de European Food Safety Authority (EFSA) waarnaar appellante heeft verwezen, niet direct relevant is voor de beoordeling van het bezwaar, omdat het handhavingsverzoek ziet op de fase waarin de kuikens zich op de broederij bevinden en niet op de fase van het transport. Verweerder ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de deskundigheid van het onderzoeksteam dat de controle bij [naam 2] heeft uitgevoerd en gaat uit van de juistheid van de in het verslag van bevindingen getrokken conclusies. Verweerder wijst voorts op de resultaten van de controles bij [naam 3] en [naam 1] . Hoewel er op het bedrijf van [naam 1] geen kuikens aanwezig waren bij de controle, kon wel worden vastgesteld dat het personeel van deze broederij geschoold en vakbekwaam is, dat een dierenarts er in vaste dienst is en dat ook de inrichting van de broederij voldoet aan de vereisten van het Besluit. Verder is de werkwijze daar gelijk aan die bij andere broederijen. Verweerder acht dan ook niet aannemelijk dat bij [naam 1] overtredingen plaatsvinden. Verweerder acht verder van belang dat uit de tijdens de hoorzitting afgelegde verklaring van de broederijen (de verklaring) blijkt dat er alles aan wordt gedaan om de spreiding in uitkomsttijden (“hatch window”) en de tijd tussen het uitkomen uit het ei en het vervoer naar de opfokbedrijven zo kort mogelijk te houden. Uit een hiertoe ter hoorzitting overgelegde grafiek blijkt dat in de praktijk gemiddeld een “hatch window” wordt gerealiseerd van circa 8 tot 12 uur, en de kuikens binnen 13 tot 25 uur na uitkomst uit het ei bij de opfokstal aankomen, waar zij worden voorzien van voedsel en water. Deze tijd is dus veel korter dan de 72 uur waarvan tot nu toe wordt aangenomen dat de kuikens nog zonder voedsel en water kunnen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c1ca7a95b9f5d7b8c2af5bd4143550d4535658887bfaf62631a658bf843f3289 | shasum -a 256