Onder 4.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 juni 2016

Appellante voert aan dat het bestreden besluit niet met de vereiste zorgvuldigheid is genomen. Zij stelt dat verweerder onvoldoende heeft onderzocht of sprake is van overtreding van wettelijke voorschriften, waartegen hij handhavend kan optreden. Gezien uitspraken van verweerder in het blad “Pluimveehouderij”, die zijn gedaan ruim voordat de controles zijn uitgevoerd, lijkt verweerder vooringenomen te zijn. De in het handhavingsverzoek genoemde open normen dienen, aldus appellante, te worden ingevuld aan de hand van gedegen, zorgvuldig onderzoek, maar verweerder heeft nagelaten dit onderzoek te verrichten. Appellante heeft in het handhavingsverzoek, in bezwaar en in de reactie op het rapport ter onderbouwing van haar standpunt gewezen op een groot aantal wetenschappelijke onderzoeken, maar daaraan is in het rapport en het bestreden besluit ten onrechte geen aandacht besteed. Appellante citeert in dit verband uit een aantal van de desbetreffende wetenschappelijke publicaties waaruit volgens haar blijkt dat de aanname van verweerder dat de kuikens na uitkomst uit het ei enkele dagen kunnen teren op hun dooierzak onjuist is. Zij is het dus niet eens met de in het bestreden besluit door verweerder getrokken conclusie dat het rapport deze aanname bevestigt. Bij de controles is de NVWA derhalve ten onrechte uitgegaan van die aanname. Verweerder had, gelet op artikel 3:9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), zelf een afweging behoren te maken, gebaseerd op de verschillende publicaties en argumenten, en zich ervan behoren te vergewissen dat het rapport zowel wat betreft wijze van totstandkoming als wat betreft inhoud aan de vereiste zorgvuldigheid en motivering voldoet. Verweerder heeft zich er ten onrechte niet van vergewist dat de informatie die in het rapport is opgenomen volledig is en heeft nagelaten de door appellante genoemde wetenschappelijke onderzoeken inhoudelijk te beoordelen. De stelling van verweerder in het bestreden besluit dat de kuikens binnen 13 tot 25 uur na uitkomst uit het ei op de opfokstal aankomen waar zij worden voorzien van voedsel en water, is volgens appellante niet gefundeerd. Uit het verslag van bevindingen, het rapport en de door appellante aangedragen informatie blijkt dat in de praktijk een langere periode van voer- en wateronthouding gebruikelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c1ca7a95b9f5d7b8c2af5bd4143550d4535658887bfaf62631a658bf843f3289 | shasum -a 256