Onder 10.3.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 juni 2016

Dit neemt niet weg dat het in artikel 3:2 van de Awb neergelegde zorgvuldigheidsvereiste met zich brengt dat in een geval als hier aan de orde, waarin het bestuursorgaan uit eigen beweging aanleiding heeft gezien om deskundigen te raadplegen met het oog op de vaststelling van de feiten bij een nog te nemen besluit, eveneens zal moeten nagaan of het door deze deskundigen ter zake uitgebrachte advies naar wijze van totstandkoming en inhoud niet zodanige gebreken bevat dat het bestuursorgaan bij zijn besluitvorming hiervan geen gebruik mag maken. Het College is van oordeel dat verweerder zich met betrekking tot het rapport van dit vereiste onvoldoende rekenschap heeft gegeven. In de reactie heeft appellante gesteld dat de in het eerste deel van het rapport getrokken conclusies niet worden gedragen door de hieraan ten grondslag gelegde motivering en in strijd zijn met veel wetenschappelijke publicaties, die volgens haar deels in het rapport worden besproken maar deels ook onbesproken blijven. Appellante heeft deze stelling onderbouwd met een puntsgewijs commentaar op het rapport. Volgens de reactie blijkt uit genoemde wetenschappelijke publicaties een duidelijk verband tussen de onthouding van voer en water aan kuikens in de broederijen, een slechtere gezondheid, lagere weerstand, groeiachterstand en het negeren van natuurlijke behoeften van kuikens. Appellante heeft aldus gemotiveerd en onderbouwd de juistheid van de conclusies van het rapport betwist. Naar het oordeel van het College had het derhalve op de weg van verweerder gelegen om de reactie voor commentaar voor te leggen aan de opstellers van het rapport en heeft verweerder dit dan ook in strijd met artikel 3:2 van de Awb nagelaten. Verweerder heeft zich bij het bestreden besluit daarom niet enkel op basis van het rapport, zonder te beschikken over bedoeld commentaar van de opstellers van het rapport op de reactie, op het standpunt mogen stellen dat de aanname dat de kuikens de eerste tijd na de uitkomst uit het ei kunnen teren op hun dooierzak juist is. Het bestreden besluit is derhalve tevens genomen in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Awb, waarin – kort gezegd – is bepaald dat de beslissing op bezwaar dient te berusten op een deugdelijke motivering. Hierbij is nog van belang dat het bestreden besluit er geen blijk van geeft dat verweerder aandacht heeft geschonken aan de reactie, hoewel appellante in haar brief van 10 maart 2014, waarbij de reactie aan verweerder is toegezonden, verweerder uitdrukkelijk heeft gevraagd om de reactie bij de heroverweging in bezwaar te betrekken. Weliswaar is verweerder in het bestreden besluit ingegaan op een rapport van de EFSA, maar dit is gebeurd naar aanleiding van hetgeen appellante in verband met dit rapport heeft aangevoerd in haar brief aan verweerder van 18 november 2013, waarin zij haar bezwaar van gronden heeft voorzien. Dit heeft dus geen betrekking op de reactie. Daarbij komt dat appellante in de reactie – in het verlengde van het handhavingsverzoek – een beroep heeft gedaan op een groot aantal andere wetenschappelijke publicaties waaraan verweerder in het bestreden besluit geheel voorbij is gegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c1ca7a95b9f5d7b8c2af5bd4143550d4535658887bfaf62631a658bf843f3289 | shasum -a 256