Onder 6 College van Beroep voor het bedrijfsleven 14 juli 2016

6.1.2 [Onderneming G] erkent dat haar contacten met [Onderneming D] inzake [Afnemer A] ongepast waren. Zij betreurt deze contacten ook. Uit die contacten blijkt volgens haar echter geen deelname aan een expliciet niet-aanvalspact. Het contact betrof ten eerste prijsafstemming, en geen volumeafstemming. Daarbij past dit contact zeer wel in het kader van losse afstemming, omdat [Onderneming G] en [Onderneming D] (contractueel) waren aangewezen als de enige twee leveranciers van [Afnemer A] . Er was daarom feitelijk geen aanleiding om te veronderstellen dat [Afnemer A] bij derden offertes aan zou vragen. In de beleving van [Onderneming G] stond de opstelling van [Onderneming D] richting [Afnemer A] centraal. Ook het contact van [Onderneming G] met [Onderneming A] over afnemer [Afnemer D] was – hoewel ongepast en betreurenswaardig – een op zichzelf staande gebeurtenis. Het betrof een gedeelde afnemer, waarbij partijen er mogelijk redelijkerwijs vanuit konden gaan dat zij niet elders offertes zou verzoeken. Zelfs als dit risico er wel was, dan zou het contact echter nog niet irrationeel zijn, zo betoogt [Onderneming G] . ACM heeft nagelaten dit aspect te onderzoeken. Voorts betoogt [Onderneming G] dat het aantal contacten – twee in september 2004, en één in november 2005 – in aantal en in tijd dermate minimaal is dat deelname van [Onderneming G] aan een jarenlang expliciet niet-aanvalspact onmogelijk bewezen kan worden geacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e1e9dd1cb145f7a821b636596076e4c13a83fc2c6687e2ea75b2e868ebbaa8e | shasum -a 256