Onder 6 College van Beroep voor het bedrijfsleven 14 juli 2016

6.3.3 Nu alleen [Onderneming A] meer in detail heeft verklaard over de deelname van [Onderneming G] , kunnen de drie clementieverklaringen – hoewel zij overeenstemmen – naar het oordeel van het College op zichzelf beschouwd niet het bewijs leveren dat [Onderneming G] heeft deelgenomen aan het niet-aanvalspact. De clementieverklaringen worden ten aanzien van [Onderneming G] echter ondersteund door verscheidene authentieke bewijsmiddelen. De drie door [Onderneming G] zelf erkende bilaterale contacten in de jaren 2004 en 2005 over klanten – tweemaal met [Onderneming D] over [Afnemer A] , en eenmaal met [Onderneming A] over [Afnemer D] – vormen naar het oordeel van het College sterke aanwijzingen voor deelname van [Onderneming G] aan het niet-aanvalspact. Bilaterale contacten kunnen ook buiten de context van een bredere afspraak voorkomen en deelname aan dergelijke contacten hoeft geen deelname aan een bredere afspraak te impliceren. In het onderhavige geval dient echter in overweging te worden genomen dat het niet-aanvalspact volgens de clementieverklaringen met name in bilaterale contacten tot uiting kwam. Ook de interne fax van [Onderneming D] van 7 januari 2003 en de aantekeningen van [Onderneming D] van 25 augustus 2003 wijzen naar het oordeel van het College op deelname van [Onderneming G] aan het niet-aanvalspact. In de fax van [Onderneming D] van 7 januari 2003 wordt vermeld dat [Afnemer A] waarschijnlijk alleen [Onderneming D] en [Onderneming G] aan zal gaan houden als leverancier, en wordt uiteengezet hoe de onderhandelingen met [Afnemer A] zijn verlopen ten aanzien van een door te voeren prijsverhoging. De afzender van de fax ( [Persoon D4] ) denkt een bepaalde prijsverhoging doorgevoerd te kunnen krijgen, maar dan moet “ [Onderneming G] voor de buitenwereld ook dezelfde versie aanhouden.” Aan het eind van de fax stelt [Persoon D4] : “Dringend overleg met [Onderneming G] is dus gewenst.” Uit de aantekeningen van [Onderneming D] van 25 augustus 2003 lijkt ten slotte naar voren te komen dat bij een overleg tussen [Onderneming D] , [Onderneming G] en [Onderneming A] is gesproken over [Afnemer A] en [Afnemer D] . De fax en de aantekeningen duiden er naar het oordeel van het College op dat ook in 2003 reeds door [Onderneming G] werd afgestemd over [Afnemer A] en [Afnemer D] . Van zodanig minimale contacten dat deelname van [Onderneming G] aan een jarenlang niet-aanvalspact niet bewezen kan worden geacht, is naar het oordeel van het College geen sprake. Hierbij neemt het College in overweging dat [Afnemer A] blijkens de door [Onderneming G] zelf opgegeven afzetgegevens een significant gedeelte van [Onderneming G] ’ afzet in Nederland vertegenwoordigde. In dit licht bezien duidt het gegeven dat het bewijs voor concrete bilaterale contacten door [Onderneming G] voornamelijk betrekking heeft op afstemming over [Afnemer A] er dan ook niet op dat [Onderneming G] niet aan het niet-aanvalspact zou hebben deelgenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e1e9dd1cb145f7a821b636596076e4c13a83fc2c6687e2ea75b2e868ebbaa8e | shasum -a 256