Onder 9 College van Beroep voor het bedrijfsleven 14 juli 2016

9.2.5 Met betrekking tot het overleg over [Afnemer B] betoogt ACM dat dit niet één van de dragende elementen is van (het bewijs van) [Onderneming G] ’ deelname aan de enkele voortdurende overtreding. De kwestie [Afnemer B] laat volgens ACM wel zien dat er tussen de daarbij betrokken meelproducenten tot dat moment nog altijd een niet-aanvalspact gold. [Onderneming G] ’ betrokkenheid bij de kwestie [Afnemer B] toont aan dat zij door de vijf andere hierbij betrokken karteldeelnemers werd gezien als een partij met wie overeenstemming moest worden bereikt. Deze vijf ondernemingen beschouwden [Onderneming G] dus als één van de ondernemingen met wie zij tot op dat moment een niet-aanvalspact hadden, zo betoogt ACM. Het niet-aanvalspact kwam bij de laatste bespreking tussen de ondernemingen op 16 maart 2007, waarbij [Onderneming G] aanwezig was, ten einde. In het licht van [Onderneming G] ’ deelname aan het niet-aanvalspact is het volgens ACM geen speculatie om – uit het feit dat [Onderneming G] werd uitgenodigd voor de bijeenkomst, het feit dat zij daarbij aanwezig was en het feit dat de overige vijf meelproducenten klaarblijkelijk van mening waren dat [Onderneming G] een concurrent was met wie ze gewoon waren dit soort compensaties te bespreken – af te leiden dat [Onderneming G] blijkbaar tot 16 maart 2007 deelnam aan het niet-aanvalspact. De alternatieve verklaring van [Onderneming G] overtuigt volgens ACM niet, en is daarbij onvoldoende omdat zij niet de juistheid of relevantie van het totaal aan aanwijzingen heeft weerlegd. Ook blijkt volgens ACM uit de verklaringen van [Onderneming A] en [Onderneming B] niet dat het niet-aanvalspact reeds vóór 16 maart 2007 ten einde zou zijn gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e1e9dd1cb145f7a821b636596076e4c13a83fc2c6687e2ea75b2e868ebbaa8e | shasum -a 256