Onder 5 College van Beroep voor het bedrijfsleven 14 juli 2016

5.1.2 Volgens [Onderneming A] heeft zij als enige in haar verklaring het door ACM tenlastegelegde niet-aanvalspact beschreven, zijnde een expliciete afspraak tussen de betrokken molenaars om elkaars positie bij afnemers ongemoeid te laten. [Onderneming A] heeft dit in haar verklaring gekarakteriseerd als een marktomvattend niet-aanvalspact. De clementieverzoeken van [Onderneming B] en [Onderneming C] (en haar dochter [Onderneming F] ) zijn onvoldoende om het niet-aanvalspact vast te kunnen stellen. Uit de verklaringen van de heren [Persoon B2] en [Persoon B3] van [Onderneming B] blijkt dat de door [Onderneming B] omschreven “understanding” een vorm van (niet verboden) stilzwijgende collusie betreft, die voornamelijk betrekking had op het niet betreden van elkaars markten. Beide heren ontkennen uitdrukkelijk dat de “understanding” een expliciete afspraak betrof. [Onderneming A] heeft eveneens over deze vorm van stilzwijgende collusie verklaard, inhoudende dat Duitse molenaars niet zouden uitbreiden naar Nederland en dat Nederlandse molenaars niet zouden uitbreiden naar Duitsland. [Onderneming A] betoogt dat zij deze collusie in haar clementieverzoek echter duidelijk onderscheidt van het door haar omschreven niet-aanvalspact, zijnde een expliciete afspraak tussen molenaars om elkaar op de Benelux markt niet aan te vallen. Tijdens de hoorzitting bij de Juridische Dienst van ACM heeft [Onderneming B] andermaal bevestigd dat zij geen expliciete afspraak heeft beschreven in haar clementieverzoek. Op het meest cruciale punt – of de ‘logica van de markt’ nu wel of niet werd geëxpliciteerd in de vorm van een afspraak – stemmen de verklaringen van [Onderneming A] en [Onderneming B] niet overeen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a90389fb74056573e2d63ce173bdf3ba941d2ab6c265cf03ba740ba15c1f2d41 | shasum -a 256