Onder 4.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 1 september 2016

Het College stelt vast dat appellant niet bestrijdt dat de toestand waarin de honden werden aangetroffen een overtreding van de artikelen 36, eerste lid, en 37 Gwd opleverde, zodat verweerder bevoegd was om in dit geval handhavend op te treden. Appellant heeft verder geen beroepsgronden aangevoerd tegen de door verweerder gemaakte keuze om spoedbestuursdwang toe te passen. Gelet op de inhoud van het toezichtrapport en de veterinaire verklaring ziet het College ook geen grond voor het oordeel dat verweerder daartoe in dit geval niet bevoegd was. Appellant heeft in beroep, voor zover gericht tegen het besluit tot spoedbestuursdwang, alleen betwist dat hij verantwoordelijk was voor de overtreding. Eerst ter zitting en nadien in zijn brief van 8 maart 2016 naar aanleiding van de heropening van het onderzoek inzake het kostenverhaal heeft appellant aangevoerd dat ten aanzien van 7 honden geen sprake zou zijn van een overtreding. Het College oordeelt het strijdig met de goede procesorde om dit eerst ter zitting naar voren te brengen, terwijl appellant ruimschoots de gelegenheid heeft gehad om dit in bezwaar en beroep tijdig aan te voeren. Voor zover appellant het thans opnieuw aanvoert in het kader van de heropening van het onderzoek oordeelt het College dat deze heropening alleen betrekking heeft op het kostenverhaal, zodat in dat kader geen gronden tegen het handhaven van het besluit tot spoedbestuursdwang meer kunnen worden aangevoerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/586f926267d42a4d2e7b73a38f94c748c9ce44f262364328bf786ef8eaf87660 | shasum -a 256