Onder 5.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 12 september 2016

Het College is van oordeel dat deze grond van DNB slaagt. De in geding zijnde voorschriften zijn verbonden aan de verklaringen van geen bezwaar die zijn afgegeven aan de aanvragers van deze verklaringen. De voorschriften zijn reeds daarom gericht tot GCO als de aanvragers van deze verklaringen. Wanneer in een voorschrift dat aan een verklaring van geen bezwaar is verbonden eisen worden gesteld die zien op de onderneming waarin het belang wordt verworven, dan moet het voorschrift aldus worden gelezen dat de kandidaat-verwervers hun directe of indirecte zeggenschap op zodanige wijze moeten gebruiken dat deze onderneming zal voldoen aan de opgelegde eisen. Onderdeel van de beoordeling of in een concreet geval een verklaring van geen bezwaar aan de kandidaat-verwerver moet worden verleend, is immers, naar blijkt uit artikel 15 ter, eerste lid, onder d) van richtlijn 92/49, ook de vraag ‘of de verzekeringsonderneming zal kunnen voldoen en blijven voldoen aan de prudentiële voorschriften op grond van deze richtlijn (...)’. In dit geval zijn de verklaringen van geen bezwaar afgegeven aan (rechts)personen die gezamenlijk via hun (in)directe deelneming in ATNV de volledige zeggenschap hebben over ACINV. De aanvragers van de verklaringen hebben daarmee uit hoofde van hun (in)direct aandeelhouderschap een doorslaggevende invloed op de uitkering van dividend door ACINV en ATNV aan de aandeelhouders en op de benoeming van de leden van de raad van commissarissen. Gelet op het voorgaande was voldoende duidelijk dat de betwiste voorschriften niet alleen formeel, maar ook materieel betrekking hebben op de aanvragers van de verklaringen van geen bezwaar en aldus moeten worden gelezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9ffcd87e774d28cb8e7781b21fe03aad5c54fa39de8039cbf4f2cdcdb29da2dc | shasum -a 256