Onder 6.12 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 september 2016

De zesde hogerberoepsgrond van appellante slaagt evenmin. Het College is in navolging van de rechtbank van oordeel dat DNB in redelijkheid heeft kunnen besluiten gebruik te maken van de bevoegdheid tot intrekking van de vergunning van appellante. Daartoe overweegt het College dat appellante DNB consequent in het ongewisse heeft gelaten over de betrokkenheid van [naam 3] en nimmer uit eigen beweging de (daadwerkelijke) rol van [naam 3] aan DNB heeft gemeld, ook niet nadat de strafzaak tegen hem was geëindigd met een combinatie van sepot en een schikking. Indien appellante werkelijk meende, zoals zij nu betoogt, dat de rol van [naam 3] slechts problematisch was zolang de strafzaak liep, had het in de rede gelegen dat zij na afloop daarvan openheid van zaken had gegeven, hetgeen zij op grond van artikel 6, aanhef en onder e, van de Wtt, ook gehouden was te doen. Verder heeft appellante op geen enkele wijze aannemelijk gemaakt dat de (mede)beleidsbepalende rol van [naam 3] binnen appellante op enig moment (appellante stelt: na november 2012) volledig is beëindigd. In plaats van volledige openheid van zaken te geven omtrent de (al dan niet bewust) beleidsbepalende rol van [naam 3] is appellante zijn betrokkenheid structureel en opzettelijk blijven camoufleren. Vragen van DNB over de aanwezigheid en betrokkenheid van [naam 3] brachten daarin - zoals hiervoor reeds is overwogen - geen verandering. Gelet op die door appellante - bewust - gekozen houding ten opzichte van de toezichthouder hoefde DNB, toen haar mede op basis van het FIOD-dossier duidelijk werd wat de werkelijke rol van [naam 3] bij appellante was, niet te volstaan met een lichtere maatregel dan de intrekking van de vergunning.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5385fd783d8a28fef5625f42f095e8f13fe7031dbbed1e2b1df5959d760e7118 | shasum -a 256