Onder 4.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 28 september 2016

In de tussenuitspraak heeft het College (r.o. 3.6 en 3.7) geoordeeld dat voor in totaal 29 vrachten met mest voldoende bewijs is geleverd door de staatssecretaris. Voorts is daarin geoordeeld dat appellanten als functioneel dader kunnen worden aangemerkt, nu in redelijkheid de overtreding van de Msw aan hen toegerekend kan worden. In r.o. 3.8 heeft het College in dat verband onder meer overwogen dat het aanvoeren van de mest appellanten, gelet op de hoeveelheid, de frequentie en het seizoen, niet kan zijn ontgaan en voorts dat onder de genoemde omstandigheden van het ontbreken van verwijtbaarheid niet gesproken kan worden. In r.o. 3.10 heeft het College overwogen dat niet gebleken is van bijzondere omstandigheden op grond waarvan in dit geval de vaste boetebedragen zoals vermeld in artikel 57 van de Msw niet toegepast zouden dienen te worden. Het College heeft daarbij onder meer gewezen op het ontbreken van een onderbouwing van het beroep op verminderde draagkracht. Daarnaast heeft het College overwogen dat de omstandigheid dat appellanten minder financieel economisch voordeel zouden hebben genoten op zich niet tot matiging kan leiden, terwijl niet is kunnen blijken van omstandigheden op grond waarvan geoordeeld moet worden dat er sprake is van verminderde verwijtbaarheid, zoals die zich voordeden in de uitspraak van het College van 28 februari 2012 (ECLI:NL:CBB:2012:BV8605). Zoals reeds vermeld is voorts geoordeeld dat het tijdsverloop in deze zaak evenwel moet leiden tot een matiging met 15%.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/87bfc4d1fd9d632f37cb26a96c689d5262e5f797b219a24ed671b066fe1f5e1a | shasum -a 256