Onder 7.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 28 december 2016

Anders dan in de zaken die ten grondslag liggen aan de door appellante aangehaalde uitspraken van het College van 12 februari 2015 (ECLI:NL:CBB:2015:31) en 27 mei 2015 (ECLI:NL:CBB:2015:175), waarin het College heeft overwogen dat de ter discussie staande bestuurlijke rechtsoordelen voor beroep vatbaar waren, is in dit geval geen sprake van een voor appellante onevenredig belastende weg naar de bestuursrechter. Daartoe hecht het College in het bijzonder belang aan het feit dat appellante - zoals zij ter zitting uitdrukkelijk heeft bevestigd - haar vitaminepreparaten met 100 microgram vitamine D thans reeds op de Nederlandse markt verhandelt, zodat het uitlokken van een handhavingsbesluit feitelijk al aan de orde is en daarom niet als onevenredig kan worden beschouwd. Dat de minister, hangende deze procedure, de afgelopen drie jaar niet handhavend heeft opgetreden doet daaraan niet af en kan evenmin worden beschouwd als - zelfstandige - bijzondere omstandigheid op grond waarvan het hier ter discussie staande bestuurlijk rechtsoordeel met een appellabel besluit moet worden gelijkgesteld. Appellante heeft er bewust voor gekozen om, in weerwil van het door de minister gegeven rechtsoordeel en het bepaalde bij en krachtens de Warenwet, de betreffende vitaminepreparaten in Nederland in de handel te brengen. Dat zij daardoor in een situatie is komen te verkeren waarin zij (mogelijk) een verboden activiteit verricht die haar reputatie kan schaden, dient voor haar rekening en risico te blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f56c40a82dfa294f4d5d2d6f43ad7738391f3579eaee4b8a84552f7dca5eafa | shasum -a 256