Alinea 19 College van Beroep voor het bedrijfsleven 28 november 2016

2 De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat de fosfaattoestand van de bodem, zoals door appellant aangevoerd, niets zegt over de aan- of afvoer van meststoffen op het bedrijf van appellant. Bovendien kunnen vele factoren van invloed zijn op de verschillende stoffen in de bodem. De door de staatssecretaris bij de berekening van het gebruik van meststoffen betrokken gegevens, zoals neergelegd in het boeterapport, bieden voldoende grondslag voor het boetebesluit. Uit dit onderzoek is, op grond van de bij de Dienst Regelingen bekende analyse van laad- en losmeldingen en GPS-gegevens, gebleken dat er tenminste tien vrachten dierlijke meststoffen zijn afgeleverd op de locatie [adres 1] te [plaats] . GPS-coördinaten zijn in beginsel bepalend. De rechtbank acht aangetoond dat de tien vrachten op het bedrijf van appellant zijn aangeleverd. Dat dit buiten medeweten van appellant is gedaan is niet aannemelijk, gelet op de tijdstippen van de lossingen overdag en de locatie waar de dierlijke meststoffen zijn gelost, zijnde het erf waarop ook het woonhuis van appellant is gelegen. Voor het oordeel dat de overtreding in mindere mate aan appellant kan worden verweten, ziet de rechtbank geen grond. Appellant heeft als afnemer van de mest een eigen en zelfstandige verantwoordelijkheid bij de naleving van de Msw. Appellant had dan ook niet af mogen gaan op de adviezen van een ander, zonder daarbij te beschikken over de daarbij behorende VDM’s. Voor matiging van de boete wegens onevenredigheid ziet de rechtbank evenmin aanleiding. Dat appellant slechts economisch nadeel in plaats van voordeel zou hebben ondervonden van de overtreding, kan - los van de omstandigheid dat appellant dit op geen enkele wijze inzichtelijk en aannemelijk maakt - op zichzelf geen grondslag vormen voor matiging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/70212766f8f874a86635f0bef355b09bf2e8dd8e1fcbf8ed4cee10ba0d1a2b16 | shasum -a 256