Onder 4.5.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 24 maart 2016

Ten aanzien van uitzondering 3 overweegt het College als volgt. In tegenstelling tot hetgeen appellanten II betogen kan uit het feit dat de rechtbank heeft geoordeeld dat niet valt uit te sluiten dat de areaalafspraken afbreuk doen aan de doelstelling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid om redelijke prijzen bij de levering aan verbruikers te verzekeren, niet worden afgeleid dat de rechtbank een onjuiste maatstaf heeft aangelegd. De rechtbank heeft zich de juiste vraag gesteld, namelijk of zij de zekerheid heeft verkregen dat de tijdens de Coöperatie gemaakte areaalafspraken niet voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in artikel 176, eerste lid, van de Integrale GMO-Verordening bedoelde uitzonderingen. Zoals zal blijken uit het hiernavolgende oordeel van het College ten aanzien van de strekking van de areaalafspraken heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de doelstelling van artikel 39 van het VWEU om redelijke prijzen bij de levering aan verbruikers te verzekeren door de areaalafspraken in gevaar wordt gebracht. Ook is het College van oordeel dat de rechtbank het beroep op het Mosselzaad-arrest terecht heeft gepasseerd, nu blijkens dat arrest, anders dan in de onderhavige zaak, sprake was van een marktordening waarbij de door de Nederlandse overheid (jaarlijks) vastgestelde totale hoeveelheid op te vissen mosselzaad moest worden verdeeld, waardoor die verdeling door de erkende producentenorganisatie van onverkorte toepassing van de mededingingsregels diende te worden uitgezonderd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b27bc1a0e2a8b7c0429287b211d3bda4f72d64350fc12d713c467fb81f07ccbf | shasum -a 256