Onder 6 College van Beroep voor het bedrijfsleven 11 januari 2017

6.1.9 De conclusie van ACM en de rechtbank dat voornamelijk grote aanbieders uit aangrenzende werkgebieden substantiële concurrentiedruk uitoefenden op appellante, is daarbij volgens appellante onjuist. Zij ondervond de sterkste concurrentiedruk van reeds in de betreffende gemeenten gevestigde kleinere spelers. Zoals blijkt uit de aanbestedingsuitslagen heeft een aantal van deze kleinere aanbieders daadwerkelijk een contract gegund gekregen. Uit het dossier blijkt dat de geprognosticeerde behoefte van de gemeenten voor 100% kon worden gedekt zonder contractering van grote aanbieders. Dat sprake was van een beperkt aantal gunningen, en dat kleinere spelers een beperkte capaciteit hadden, maakt – anders dan ACM en de rechtbank concluderen – niet dat dit geen realistisch scenario was. De kleinere spelers konden immers in combinatie inschrijven. Dat combinatievorming in de praktijk niet heeft plaatsgevonden, is volgens appellante irrelevant omdat het gaat om wat zij voorafgaand aan de indiening van haar inschrijving redelijkerwijs kon vermoeden. De relevantie van de kleine zittende aanbieders wordt verder vergoot, aldus appellante, doordat lokale aanbieders aan de hand van het bestek sterk in het voordeel waren. Uit het TILEC-rapport blijkt dat zittende aanbieders ook los van de bestekvoorwaarden belangrijke voordelen hadden in vergelijking met niet-zittende aanbieders. Uit dit rapport blijkt dat de concurrentiedruk die werd uitgeoefend door relatief grote spelers met een aangrenzend werkgebied (waaronder [Onderneming B] ) door ACM wordt overdreven, terwijl zij de concurrentiedruk van kleine gevestigde spelers onderschat. Ook voor wat betreft de concurrentie op de markt bestaat er geen reden om aan [Onderneming B] een hogere concurrentiedruk toe te dichten, aldus appellante.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f74031822580b5a78ebf6cf5a66a780fd7cb8abb6190a2651887a333b8a9e919 | shasum -a 256