Alinea 22 College van Beroep voor het bedrijfsleven 5 april 2017

4. In navolging van het standpunt van de accountantskamer is het College van oordeel dat, alhoewel de bewoordingen van de klacht en de aangevoerde feiten niet geheel identiek zijn aan de eerdere door appellant tegen betrokkenen ingediende klachten, de klacht in wezen geen andere klacht is dan de klachtonderdelen die bij eerdere beslissingen van de accountantskamer niet-ontvankelijk of ongegrond zijn verklaard. De klacht is in essentie gegrond op de door appellant herhaalde stelling dat betrokkenen weigeren om onderzoeksmateriaal met betrekking tot (de berekening van) het bewaartekort ter beschikking te stellen. Dat appellant zijn verzoek aan betrokkenen om materiaal te overleggen heeft herhaald in november 2015 maakt niet dat thans sprake is van een andere klacht over ander handelen en/of nalaten van betrokkenen. Het beginsel van ne bis in idem brengt met zich dat handelen waarover reeds eerder is geklaagd en waarover met inachtneming van tuchtrechtelijke normen een eindbeslissing is gegeven, niet andermaal het voorwerp van berechting kan vormen. De accountantskamer heeft de klacht van appellant daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard. Nu reeds op grond van het ne bis in idem-beginsel de klacht niet-ontvankelijk is, laat het College een bespreking van de door appellant aangevoerde gronden tegen de andere door de accountantskamer gehanteerde ontvankelijkheidsgronden achterwege, aangezien dat niet tot een andere uitkomst kan leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b7c5ffdcf98dfe827726094e9dee484327f113cb8dcd889dc07584e4223b0ffb | shasum -a 256