Onder 5.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 3 juli 2017

Volgens eveneens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie dient bij de beoordeling van de bewijsmiddelen rekening te worden gehouden met de omstandigheid dat stukken waaruit het bestaan van een mededingingsverstorende gedraging of overeenkomst kan worden afgeleid doorgaans slechts fragmentarisch en schaars zijn, zodat vaak bepaalde details via deductie moeten worden gereconstrueerd. Het is immers gelet op de algemene bekendheid van het verbod op mededingingsverstorende overeenkomsten gebruikelijk dat de activiteiten die met mededingingsverstorende gedragingen en overeenkomsten verband houden clandestien worden verricht, dat de bijeenkomsten in het geheim worden gehouden en dat de desbetreffende documentatie tot een minimum wordt beperkt. In de meeste gevallen moet het bestaan van een mededingingsverstorende gedraging of overeenkomst daarom worden afgeleid uit een samenloop van omstandigheden en aanwijzingen die in hun totaliteit beschouwd, bij gebreke van een andere coherente verklaring, het bewijs kunnen leveren dat de mededingingsregels zijn geschonden (zie de arresten van het Hof van Justitie van 19 december 2013, ECLI:EU:C:2013:866, Siemens, punt 133, en van 25 januari 2007, ECLI:EU:C:2007:52, Sumitomo Metal Industries en Nippon Steel/Commissie, punten 42 tot en met 51, en de in die arresten aangehaalde eerdere rechtspraak van het Hof van Justitie). Nu echter een belangrijk deel van de gedragingen in de onderhavige zaken niet in heimelijkheid plaatsvond en doorgaans goed geadministreerd werd, speelt het voorgaande bij de bewijsbeoordeling in deze zaken een mindere rol.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b328bcd67be7f49de1acccd1ffb9422b5e2ef54a5508f45b90457578c15ad7c4 | shasum -a 256