Onder 6.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 3 juli 2017

Voor zover er tijdens de inzet- en afmijnfase sprake was van samenwerking, kan op basis van het dossier volgens de handelaren niet worden gezegd dat die samenwerking tot doel of gevolg kan hebben de concurrentie te beperken. Ieder overtuigend en coherent bewijs hiervoor ontbreekt. Ditzelfde geldt voor het uitzetten van panden door handelaren na afloop van een executieveiling. Dit betrof in beginsel niet meer dan de (reguliere) doorverkoop van een pand, welke plaatsvond omdat er bijvoorbeeld na het afmijnen aanvullende informatie beschikbaar was gekomen ten aanzien van het pand. ACM lijkt te vermoeden dat het bestaan van de inzetlijsten en de mogelijkheid om panden na afmijnen uit te zetten tot een (negatieve) aanpassing van het individuele prijsgedrag van handelaren in de afmijnfase leidt, maar zij heeft niet aangetoond dat sprake is van concrete (in plaats van stilzwijgende) gedragsafstemming. Volgens ACM werden handelaren uit de ad hoc groep geacht na afmijnen aan de andere handelaren alsnog de gelegenheid te geven om mee te doen bij het uitzetten. Daarvoor is echter geen bewijs, nog daargelaten dat van een ‘ ad hoc groep’ geen sprake is. Het is juist dat voorkwam dat handelaren na de afmijnfase een pand uitzetten onder andere handelaren. Dit had echter primair tot doel om het aantal kopers op de inzetlijst te reduceren (omdat een pand was slaggelopen) of om handelaren de gelegenheid te geven, na een reeks van aankopen, de balans op te maken en hun posities te herschikken. Handelaren en biedcombinaties bepaalden steeds zelfstandig voor welk bedrag zij bereid waren een pand te kopen, en bepaalden ook na de afmijnfase individueel of ze mee wilden doen bij het uitzetten. Dit betekent dat het biedgedrag tijdens de afmijnfase niet wordt beïnvloed en dat er dus een marktconforme prijs tot stand komt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b328bcd67be7f49de1acccd1ffb9422b5e2ef54a5508f45b90457578c15ad7c4 | shasum -a 256