Onder 4.2. College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 juni 2017

Het College is met de rechtbank van oordeel dat het advies van CMS niet meebrengt dat appellante van de overtreding geen verwijt of slechts een verminderd verwijt kan worden gemaakt. In het advies is niet alleen geadviseerd om de looptijd van het krediet te verlengen, maar is ook vermeld dat het naar de geest van de wet niet ondenkbaar is dat deze constructie door AFM wordt gezien als het ontduiken van de wet- en regelgeving. Appellante had in dat laatste aanleiding moeten zien om bijvoorbeeld nadere vragen aan CMS te stellen, een second opinion aan te vragen of zich tot AFM te wenden met de vraag of haar (aan het advies aangepaste) constructie onder de vergunningplicht viel of niet. Dit geldt temeer vanaf het moment dat AFM op 30 mei 2011 telefonisch contact met appellante had opgenomen om haar erop te wijzen dat de Richtlijn was geïmplementeerd en dat hierdoor alle consumentenkredieten onder de werking van de Wft vallen, ongeacht de looptijd ervan. Daar komt bij dat er daarna tussen partijen meerdere keren contact is geweest over de vergunningplicht, hetgeen uiteindelijk op 7 november 2011 heeft geleid tot een voornemen tot het opleggen van een last onder dwangsom vanwege overtreding van artikel 2:60, eerste lid, van de Wft. Naar het oordeel van het College is er daarom geen sprake van geen of verminderde verwijtbaarheid. De hierop betrekking hebbende hogerberoepsgrond faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/121ccde029c8a2ff12ffcce250c20767fb28ba33ead819621eaed78b8495a095 | shasum -a 256