Onder 5.10 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 juni 2017

Ten aanzien van de post ‘oninbare vorderingen’ heeft appellante ter zitting van het College het volgende uiteengezet. In de jaarrekening 2011 heeft appellante onder de post “kostprijs” bij wijze van inschatting voor oninbare vorderingen een voorziening van (ongeveer) € 990.000,- getroffen. Op grond van de grootboekrekeningen over de periode 2011-2012 kan vervolgens worden vastgesteld hoeveel als oninbaar ingeschatte vorderingen alsnog zijn terugbetaald. Over het hele jaar 2011 blijkt appellante € 97.000,- meer te hebben ontvangen dan was ingeschat. Over 2011 moet dus worden uitgegaan van een post ‘oninbare vorderingen’ van bijna € 900.000,-, aldus appellante. Omgerekend naar de periode in geding – mei 2011 tot en met februari 2012 – betreft die post op basis van de grootboekrekeningen, waarin bedragen op maandbasis worden weergegeven, een totaalbedrag van ongeveer € 735.000,-. De terugbetalingen zijn volgens appellante in de jaarrekening in de post “incidentele baten” verwerkt. Het College volgt AFM niet in haar reactie ter zitting dat appellante thans (weer) een nieuwe verklaring over deze post geeft, aangezien de hiervoor geschetste uiteenzetting genoegzaam blijkt uit de aanvullende bezwaargronden van appellante van 28 januari 2014 (randnummer 110 en verder) en de, eveneens in de bezwaarfase ingediende, bijlage bij een e-mail van appellante van 3 september 2014, waarin [naam 3] namens appellante een reactie geeft op het verslag van AFM van de hoorzitting in bezwaar. AFM heeft steeds het standpunt betrokken dat niet valt vast te stellen wat de omvang van de post oninbare vorderingen is geweest en heeft daarvoor geen aftrek op het behaalde voordeel willen berekenen. Appellante heeft in beroep steeds aangegeven dat het niet reëel is deze post op nihil te stellen. Het College is van oordeel dat appellante voldoende aanknopingspunten heeft geboden om een beredeneerde schatting te kunnen maken van de omvang van de oninbare vorderingen in de periode in geding. Ook is het College van oordeel dat appellante haar berekening van deze post van € 735.000,- voorshands voldoende aannemelijk heeft gemaakt. Daarbij betrekt het College dat de voorschotjes werden aangeboden aan een kwetsbare en dus risicovolle doelgroep. Dat maakt dat het niet reëel is om deze post op nihil te stellen zoals AFM feitelijk heeft gedaan. Het door appellante berekende bedrag sluit aan bij een verliespercentage van 3,5%, zoals genoemd in het door appellante ingebrachte rapport van prof. dr. J. Koelewijn van 29 februari 2016. Bij het opnieuw berekenen van het door appellante behaalde voordeel zal AFM daarom van dit bedrag dienen uit te gaan, tenzij AFM concreet motiveert dat van een ander bedrag dient te worden uitgegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/121ccde029c8a2ff12ffcce250c20767fb28ba33ead819621eaed78b8495a095 | shasum -a 256