Onder 5.2.1. College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 september 2017

Dat arrest betrof een naheffingsaanslag in de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM). In die zaak hadden taxiondernemers hun taxi’s gebruikt voor een buitenlandse vakantiereis samen met familieleden, die hadden bijgedragen in de kosten van die reis. De ondernemers hadden bij de belastingdienst opgegeven dat dit taxivervoer was in de uitoefening van hun bedrijf. In die zaak stond de Hoge Raad voor de vraag of voor het oordeel dat hier sprake was van taxivervoer volstaat dat tijdens het gebruik van de auto's personen zijn vervoerd en dat voor dat vervoer een zakelijke vergoeding is betaald. De HR heeft die vraag als volgt ontkennend beantwoord: "niet alleen bepalend (is) dat tijdens het gebruik van de auto's personen zijn vervoerd en dat voor dat vervoer een zakelijke vergoeding is gevraagd (...), aangezien blijkens de parlementaire geschiedenis (...) niet bedoeld is het vervoer van personen tegen betaling in de particuliere sfeer aan een vergunningplicht te onderwerpen (...). Andere omstandigheden dan dat een zakelijke vergoeding is ontvangen kunnen derhalve de conclusie rechtvaardigen dat de betreffende passagiers niet in het kader van de uitoefening van die taxionderneming zijn vervoerd maar dat de auto in de particuliere sfeer is gebruikt. (...) Of vervoer van personen tegen betaling in de particuliere sfeer heeft plaatsgevonden moet worden beoordeeld aan de hand van alle daarvoor in aanmerking komende omstandigheden."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/47300b132ba86356e76cd1bb59142dbe4224484cb2f4d7578c5434a2a001899d | shasum -a 256