Onder 9.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 12 oktober 2017

[naam 1] bestrijdt dat oordeel van de rechtbank en voert daartoe aan dat het beleid van [naam 1] en [naam 2] aantoonbaar was gericht op het tegengaan van wetsovertredingen en het waarborgen van een integere bedrijfsuitoefening. In dat kader hebben zij bijvoorbeeld een compliance-functie ingesteld hoewel zij daartoe niet wettelijk verplicht waren. Verder hebben zij gedurende de boeteperiode diverse adviezen ingewonnen bij vooraanstaande externe en onafhankelijke compliance-adviesbureaus. Daarnaast hebben [naam 1] en [naam 2] op eigen initiatief periodiek overleg gehad met AFM teneinde zoveel mogelijk zeker te stellen dat zij voldeden aan het regelgevend kader. Voorts betoogt [naam 1] dat artikel 4:11, tweede lid, van de Wft niet een risicoaansprakelijkheid, maar een inspanningsverplichting creëert. Artikel 4:11, tweede lid, van de Wft moet worden beschouwd als een zelfstandige norm, die niet automatisch wordt overtreden indien AFM een andere overtreding vaststelt. [naam 1] bestrijdt de overweging van de rechtbank dat het vertrouwen in [naam 1] , [naam 2] en de financiële markten daadwerkelijk is geschaad, hetgeen zou blijken uit de bij AFM tegen [naam 1] en [naam 2] ingediende klachten. [naam 1] en [naam 2] stellen dat het gaat om een zeer beperkt aantal meldingen in zowel absolute als relatieve zin, zodat het niet past dat de rechtbank deze klachten tot driemaal toe opvoert als bevestiging van het feit dat door het handelen van [naam 1] en [naam 2] het vertrouwen in de financiële markten is geschaad.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c666e75f7a2d68ea3989873289977c63c33d672294180b968756ceb803f660a5 | shasum -a 256