Onder 1.5 College van Beroep voor het bedrijfsleven 26 oktober 2017

In beroep heeft appellant in de eerste plaats herhaald dat de staatssecretaris de overtreding ten onrechte niet aan het OM heeft voorgelegd, terwijl de aard van de gedraging daartoe wel aanleiding gaf. Daarmee heeft de staatssecretaris – die in zijn beslissing op bezwaar heeft erkend dat de overtreding aan het OM had moeten worden voorgelegd – niet alleen artikel 5:44, tweede lid, van de Awb geschonden, maar ook artikel 55 van de Msw. Nu de staatssecretaris dit heeft nagelaten, is zijn bevoegdheid tot boeteoplegging komen te vervallen. Uit de memorie van toelichting bij de Msw volgt immers dat de bevoegdheid tot boeteoplegging pas herleeft nadat de officier van justitie ofwel te kennen heeft gegeven van verdere vervolging af te zien ofwel niet heeft gereageerd. Voorts heeft appellant, in aanvulling op zijn in bezwaar reeds ingenomen standpunt dat hem ten onrechte geen cautie is verleend tijdens het bezoek van de inspecteur op 30 september 2010, mede onder verwijzing naar het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 5 april 2012, nr. 142 (Chambaz tegen Zwitserland) aangevoerd dat zijn verklaringen omtrent de leveringen van de mest als wilsafhankelijk materiaal zijn te bestempelen en dat dit zou moeten leiden tot bewijsuitsluiting. Nu de vermeende overschrijding van de gebruiksnormen in beslissende mate is gebaseerd op die verklaringen, dient het bestreden besluit te worden vernietigd. Voor het overige heeft appellant volhard in hetgeen hij reeds in bezwaar heeft aangevoerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b9b277adbfb185673b6a71db415769e7563570901e71dea00ccaec4850e9276a | shasum -a 256