Onder 4.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 2 november 2017

Wat betreft perceel 10 stelt het College vast dat appellante dit perceel bij de Gecombineerde opgave heeft opgegeven met een oppervlakte van 7,47 ha en dat verweerder bij de bestreden besluiten de oppervlakte van dit perceel heeft vastgesteld op 7,45 ha. In het bestreden besluit I heeft verweerder uiteengezet dat hij uit luchtfoto’s van dit perceel afleidt dat in het midden van dit perceel een ruime greppel aanwezig is. Hoewel een greppel, die door zijn minimale diepte en breedte de uitoefening van landbouwactiviteiten niet in de weg staat, doorgaans kan meetellen als subsidiabel landbouwareaal, is de greppel in dit geval volgens verweerder aan de oost- en westzijde van de greppel dermate diep dat deze niet kan worden aangemerkt als subsidiabel landbouwareaal. Om die reden heeft verweerder de perceelsgrens aan de oost- en westzijde van de greppel op de insteek van de greppel gelegd. Het middelste gedeelte heeft verweerder aangemerkt als subsidiabel landbouwareaal. In het verweerschrift heeft verweerder – ook ten aanzien van perceel 10 – erop gewezen dat in de bezwaarprocedure alle percelen opnieuw zijn beoordeeld, dat eventuele veranderingen in het veld zijn meegenomen en dat het verschil in de door appellante aangevraagde oppervlakte en de door verweerder vastgestelde maximaal subsidiabele oppervlakte van de referentiepercelen telkens minder dan 2% bedraagt. Appellante heeft ter zitting aangevoerd dat sprake is van een duidelijke verandering in het veld op grond waarvan verweerder gehouden was het referentieperceel aan te passen. Appellante heeft aan de hand van foto’s erop gewezen dat de greppel niet zo diep is en dat daar ook vee weidt. Verweerder heeft dit in beroep niet gemotiveerd weersproken. De door appellante gepresenteerde en met stukken onderbouwde situatie lijkt aldus een andere te zijn dan waarvan verweerder is uitgegaan. Verweerder heeft in het licht van het door hem in het verweerschrift gestelde niet duidelijk gemaakt waarom dit niet moet worden aangemerkt als een duidelijke verandering in het veld op grond waarvan hij het referentieperceel dient aan te passen. De enkele omstandigheid dat de greppel er ook in voorgaande jaren al lag is daartoe op zich zelf genomen niet voldoende. Verweerder kan wat betreft perceel 10 in zoverre niet volstaan met een verwijzing naar de 2% marge, terwijl verweerder ook in de bestreden besluiten niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom hij de greppel aan de oost- en westzijde niet subsidiabel heeft geacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6043fc7b8183131de799bd4067cac71f05104cf380d2288aba66d9052ff02b4 | shasum -a 256