Onder 3.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 13 december 2017

De staatssecretaris voert verder aan dat, als er al sprake is van landbouwgrond, er geen sprake is van tot het bedrijf van [appellant] behorende oppervlakte landbouwgrond, omdat [appellant] niet beschikt over de daarvoor vereiste feitelijke beschikkingsmacht. De gebruikstitel is volgens de staatssecretaris een onderhoudscontract/pachtcontract voor delen van een (voormalige) vuilstortplaats. Door [appellant] worden die gronden, waarop gras groeit, op grond van de genoemde overeenkomst gemaaid. [appellant] kan slechts in overleg met de verpachter de percelen bemesten en/of beweiden. [appellant] kan teelt- en bemestingsplan niet op elkaar afstemmen en in onderlinge samenhang uitvoeren. [appellant] is immers afhankelijk van medewerking van de verpachter van de gronden. Daaraan doet niet af dat de gewenste medewerking is verkregen. De verklaring van de teamleider van [bedrijfsnaam] dat ‘de bedoeling van het contract is dat de terreinen onderhouden worden’ spreekt voor zich. De percelen moeten gemaaid worden op de in de pachtovereenkomst opgegeven momenten, zodat de locaties goed bereikbaar zijn en het geheel een verzorgde uitstraling heeft. Het toepassen van dierlijke mest mag enkel in overleg met de verpachter. Verder moet [appellant] op grond van de pachtovereenkomst op de in geding zijnde gronden onder meer werkzaamheden aan de percelen door derden toestaan en is een pachtsom van tien euro per jaar geen reguliere pachtprijs voor het pachten van 60 hectare landbouwgrond, aldus de staatssecretaris.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/221766bca8dde205366f223b48c50dfe803320659f3f5a8f5bdaf2811b41eb09 | shasum -a 256