Alinea 31 College van Beroep voor het bedrijfsleven 3 februari 2017

4. Appellante richt haar overige twee gronden van hoger beroep tegen rechtsoverweging 3.4 van de aangevallen uitspraak en brengt hierin, samengevat weergegeven, het volgende naar voren. De rechtbank heeft ten onrechte de aard van het verdienmodel van appellante niet in de beoordeling betrokken. Dit verdienmodel zag op het in gang houden en liefst vergroten van “traffic” op haar websites en de vindbaarheid in zoekmachines in verband met de reclames/advertenties op de websites van appellante. Teneinde die “traffic” op gang te houden bood zij kortlopend krediet aan tegen onbetekenende, namelijk geen, kosten. Zij beoogde dus geen winstmarge te behalen op het verstrekken van krediet, maar richtte zich op het realiseren van “traffic”. Het stond de consument volledig vrij te kiezen voor een persoonlijke garantstelling of voor een garantstelling via een derde partij, zoals bijvoorbeeld [naam 2] ( [naam 2] ), waaraan in sommige gevallen inderdaad kosten waren verbonden. Het feit dat voor een krediet met een persoonlijke garantstelling kon worden gekozen, waarbij geen kosten in rekening hoeven te worden gebracht, weegt mee voor de beoordeling van de vraag of het krediet dat appellante aanbood gepaard ging met onbetekenende kosten. Er waren mensen die hun borgstelling zelf regelden. De rechtbank heeft ten onrechte beide wijzen van garantstelling op één hoop geveegd. Dat een garantstelling verplicht werd gesteld door appellante betekent niet dat de consument kosten moest maken of dat deze, door een derde partij in rekening gebrachte, kosten door appellante verplicht werden gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e0572ce7c382d6892f12adc27e867b8307c53670defdbc38f2f733c6ad5eca6 | shasum -a 256