Onder 9.21 College van Beroep voor het bedrijfsleven 22 mei 2018

Ik loop volledigheidshalve de criteria na die Bemelmans uit de Straatsburgse rechtspraak heeft gedestilleerd (zie 8.12 hierboven). Voor zover ik kan beoordelen (en als het anders is, kunt u bijsturen), heeft de rechter ondanks de wettelijke veronderstellingen nog steeds ‘genuine power of assessment’ en is met name geen sprake van mechanische toepassing (‘automatic reliance’) van forfaits, schattingen en bemonsteringsresultaten. Hij acht zich naar mijn indruk ook vrij om weerlegging van de forfaits toe te laten als aan de accuratesse daarvan in het concrete geval ernstig getwijfeld moet worden, bijvoorbeeld door betrouwbare metingen en berekeningen door een onafhankelijke onderzoeker in opdracht van de agrariër of van de rechter. De veronderstellingen zijn dus weerlegbaar, maar zij – met name de forfaits – zijn voor een onschuldige verdachte niet eenvoudig te ontzenuwen. De ECieRM lijkt daaraan echter in de zaak Klein Poelhuis voor wat betreft forfaits niet zwaar te tillen in verband met ‘the obvious technical difficulties in determining real manure production in individual cases’. Daarmee wordt bovendien rekening gehouden door middel van de beleidsmatig toegepaste veiligheidsmarges, en de boeterechter geeft naar mijn indruk passend het voordeel van gerezen twijfel aan de verdachte, zoals in de boven (5.2.8) geciteerde zaak van de smalle diepe mestput met slechts één afzuigpunt en in de thans te beoordelen zaak 15/692 van de maatschap [naam 2] / [naam 3] (onverklaarbaar en innerlijk tegenstrijdig monsteranalyseresultaat). Als die zaken exemplarisch zijn, volgt daaruit ook dat de verdachte geen onredelijke mate van aannemelijkheid van zijn tegenbewijs hoeft te bereiken. Niet onredelijk is dat in een geval zoals dat van de Msw-delicten, waarin veronderstellingen praktisch en wellicht ook technisch onvermijdbaar zijn, de verdachte na constatering van een overtreding óók na toepassing van de ministeriële veiligheids- en handhavingsmarges, iets zal moeten aanvoeren dat de juistheid van de veronderstellingen in twijfel trekt. Zoals eerder opgemerkt, meen ik tenslotte dat met het volgens de wet door de Minister te leveren bewijs van in of op de bodem brengen en overschrijding van de gebruiksnormen of van een verantwoordingsgat én de toepassing van – openbare en onderbouwde – veiligheidsmarges, de beboetende instantie in het algemeen geacht kan worden voldoende te hebben aangevoerd om een vermoeden van onregelmatige afvoer of overmatig gebruik in werking te doen treden dat om een verklaring door de verdachte roept.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c68edc28be1d1ace7c16b2c6973e3f864813eda9b5f565f76d50b9a584ac0902 | shasum -a 256